سوره فجر (الفجر)

1. ۱

   بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ

   قسم به صبحگاه.

2. ۲

   وَلَيَالٍ عَشْرٍ

   و قسم به ده شب اول ذیحجه.

3. ۳

   وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

   قسم بحق جفت و بحق فرد.

4. ۴

   وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

   و قسم به شب هنگامیکه به روز مبدل شود.

5. ۵

   هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ

   آیا در این امور نزد خردمندان لیاقت سوگند نیست.

6. ۶

   أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

   (ای رسول ما) ندیدی که خدای تو با قوم عاد چه کرد؟

7. ۷

   إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

   نیز با اهل شهر ارم چگونه کیفر داد؟

8. ۸

   ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ

   با آنکه مانند آن در بزرگی در بلاد نبود.

9. ۹

   وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

   و نیز بقوم ثمود که کاخها از سنگ میساختند چه کیفر سختی داد.

10. ۱۰

    وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

    و نیز فرعون را که صاحب قدرت بود چگونه غرق نمود.

11. ۱۱

    ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ

    برای آنکه آنان در روی زمین ظلم و طغیان کردند.

12. ۱۲

    فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

    و بسیار فساد بر انگیختند.

13. ۱۳

    فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

    تا آنکه خدای تو بر آنها غذاب پی در پی فرستاد.

14. ۱۴

    إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

    ایرسول همانا خدای تو در کمین گاه ستمکاران است.

15. ۱۵

    فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

    اما چون خدا انسان را مبتلا به رنجی سازد و به کرم خود با او نعمتی برای آزمایش بخشد در آن حال گوید خدا مرا عزیز و گرامی داشت.

16. ۱۶

    وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ

    و اما چون او را باز برای آزمودن تنگ روزی گرداند گوید خدا مرا خوار گردانید.

17. ۱۷

    كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

    چنین نیست بلکه هرگز یتیم نوازی نکنند.

18. ۱۸

    وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

    و فقیر را بر سر سفره ی طعام خود به میل و رغبت ننشاند.

19. ۱۹

    وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا

    و مال و ارث را بتمامی میخورند.

20. ۲۰

    وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا

    و سخت فریفته ی مال دنیا باشند.

21. ۲۱

    كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

    چنین نیست زمانی آید که از زلزله ی پی در پی زمین متلاشی و خرد گردد.

22. ۲۲

    وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

    و آن هنگام به امر خدا فرشتگان صف در صف به عرصه ی محشر آیند.

23. ۲۳

    وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

    و پدید آورند در آن روز جهنم را و همان روز آدمی متذکر کار خود گردد و آن تذکر چه سود به حال او بخشد؟.

24. ۲۴

    يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

    و با حسرت گوید ای کاش من در دنیا برای زندگانی امروزم کار خیری انجام میدادم.

25. ۲۵

    فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ

    در آن روز بمانند عذاب انسان کافر هیچکس عذاب نکشد.

26. ۲۶

    وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ

    و آنگونه جز انسان به بند (هلاک) گرفتار نشود.

27. ۲۷

    يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

    ای نفس قدسی (امروز) مطمئن و آرام.

28. ۲۸

    ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً

    باز آی بحضور پر عظمت پروردگارت که تو خشنود (به نعمت های ابدی او) و او راضی از توست.

29. ۲۹

    فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى

    پس داخل شود زمره بندگان خاص من.

30. ۳۰

    وَٱدْخُلِى جَنَّتِى

    و داخل شود در بهشت (ابدی و پر نعمت) من.

متن قرآن: رسم‌الخط عثمانی، پروژه‌ی تنزیل (tanzil.net)؛ بدون تغییر در متن. ترجمه‌ی فارسی: مهدی الهی قمشه‌ای؛ توضیح‌های داخل پرانتز از مترجم است.