سوره غاشیه (الغاشية)

1. ۱

   بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ

   (ای رسول ما) آیا خبر هولناک قیامت و بلیه عالم گیر محشر بر تو حکایت شده اس.

2. ۲

   وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ

   که آنروز رخسار کافران ترسناک و ذلیل باشد.

3. ۳

   عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ

   و همه کارشان رنج و مشقت است.

4. ۴

   تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً

   و پیوسته در آتش فروزان دوزخ معذبند.

5. ۵

   تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍ

   از چشمه ی آب گرم جهنم آب نوشند.

6. ۶

   لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ

   و طعامی غیر از ضریع (که علفی بد طعم و بد بو است) بر آنها نیست.

7. ۷

   لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍ

   که به آن طعام هرچه خورند نه فربه شوند ونه سیر گردند.

8. ۸

   وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ

   و رخسار بعضی هم شادمان و خندان است و در نعمت اند.

9. ۹

   لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ

   و از سعی و کوشش خود (در طاعت خدا) خوشنودند.

10. ۱۰

    فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

    که در بهشت بلند مرتبت مقام عالی یافته اند.

11. ۱۱

    لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةً

    در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نگویند و نشنوند.

12. ۱۲

    فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ

    در آن بهشت چشمه های آب گوارا جاریست.

13. ۱۳

    فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ

    ونیز در آنجا تختهای عالی بلند پایه نهاده اند.

14. ۱۴

    وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ

    و قدحهای بزرگ بهترین نوشیدنی ها گذاشته شده.

15. ۱۵

    وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ

    و بالش های لطیف مرتب داشته.

16. ۱۶

    وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ

    و فرش های گرانبها گسترده اند.

17. ۱۷

    أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

    آیا (این مردم) در خلقت شتر (که انواع سود از آن میبرند) نمی نگرند که چگونه خلق شده است؟.

18. ۱۸

    وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

    و در خلقت آسمان فکر نمیکنند که چگونه با استحکام و گردش منظم آفریده شده.

19. ۱۹

    وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

    (و کوه هایی پر از معادن و چشمه سار) را نمیبینند که چگونه بر زمین نصب و بر افراشته شده اند؟.

20. ۲۰

    وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

    و به زمین نظر نمیکنند که چگونه گسترده اند.

21. ۲۱

    فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ

    (ای رسول ما) تو خلق را به حکمت های الهی متذکر ساز که وظیفه ی تو جز این نیست.

22. ۲۲

    لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ

    و تو مسلط و توانا بر (تبدیل کفر و ایمان آنها) نیستی.

23. ۲۳

    إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ

    جز آنکه هرکس (پس از تذکر) روی از حق برگرداند و کافر شود.

24. ۲۴

    فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ

    او را خدا به عذابی بزرگ (دوزخ) معذب کند.

25. ۲۵

    إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ

    که البته بازگشت آنها بسوی ماست.

26. ۲۶

    ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم

    آنگاه حساب و جزای اعمال (نیک و بد) شان بر ما خواهد بود.

متن قرآن: رسم‌الخط عثمانی، پروژه‌ی تنزیل (tanzil.net)؛ بدون تغییر در متن. ترجمه‌ی فارسی: مهدی الهی قمشه‌ای؛ توضیح‌های داخل پرانتز از مترجم است.