پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۰

تا عمر بود، درستی آئین من است

بدخواه کژی، مسلک دیرین من است

آزادی و خیر خواهی نوع بشر

مقصود و مرام و مسلک و دین من است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲آن سان که ستاره در سما افزون است
  2. شمارهٔ ۴۳چون موجد آزادی ما قانون است
  3. شمارهٔ ۴۴ - انتقادی نسبت به مستشاران آمریکاییاین غنچهٔ نوشکفته، خوش وا شده است
  4. شمارهٔ ۴۵ - صندوق آراصندوقچه‌ای که جای آرا شده است
  5. شمارهٔ ۴۶ - عدلیهمنصور که در عدلیه قادر شده است
  6. شمارهٔ ۴۷ - عدلیهتا بخت من و تو خواب‌تر از همه است
  7. شمارهٔ ۴۸در ملک جهان زوال مال همه است
  8. شمارهٔ ۴۹دنیا چو یکی خانه و جای همه است
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.