پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۴ - انتقادی نسبت به مستشاران آمریکایی

این غنچهٔ نوشکفته، خوش وا شده است

واین غورهٔ نارسیده حلوا شده است

آن را که برای نوکری آوردیم

دیری نگذشته زود آقا شده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶ - عدلیهمنصور که در عدلیه قادر شده است
  2. شمارهٔ ۴۷ - عدلیهتا بخت من و تو خواب‌تر از همه است
  3. شمارهٔ ۴۸در ملک جهان زوال مال همه است
  4. شمارهٔ ۴۹دنیا چو یکی خانه و جای همه است
  5. شمارهٔ ۵۰تشکیل جهان ز روی بی انصافی است
  6. شمارهٔ ۵۱عالم همه عابدند و معبود یکی است
  7. شمارهٔ ۵۲دنیا که مقر حکمفرمائی توست
  8. شمارهٔ ۵۳تا پایه معرفت نهادیم ز دست
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.