پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۱

آن روز که حرف عشق بشنفت دلم

شب تا به سحر میان خون خفت دلم

از بسکه خزان نامرادی دیدم

صد بار بهار آمد و نشکفت دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۳آن سبزه که ترک این چمن گفت، منم
  2. شمارهٔ ۲۸۴با فکر قوی گرسنه چون شیر، منم
  3. شمارهٔ ۲۸۵آن خم که بود مدام در جوش، منم
  4. شمارهٔ ۲۸۶از بسکه چو سرو چمن آزاده منم
  5. شمارهٔ ۲۸۷از رنگ افق من آتشی می‌بینم
  6. شمارهٔ ۲۸۸در موسم گل طرف چمن می‌خواهم
  7. شمارهٔ ۲۸۹تا چند ز آه سینه دل چاک شوم
  8. شمارهٔ ۲۹۰با دشمن و دوست گر شدی نرم چو موم
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.