پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۰

با دشمن و دوست گر شدی نرم چو موم

چون نقش نگین شوی مکن شرم چو موم

با خصم هماره باش سرسخت چو سنگ

با دوست همیشه باش دل نرم چو موم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۲ما بیرق صلح کل برافرشته‌ایم
  2. شمارهٔ ۲۹۳از دست تو ما ساغر صهبا زده‌ایم
  3. شمارهٔ ۲۹۴تا بر سر حرص و آز خود پا زده‌ایم
  4. شمارهٔ ۲۹۵عمریست که بر عاطفه مفتون شده‌ایم
  5. شمارهٔ ۲۹۶ما خاک به سر ز بی‌حسابی شده‌ایم
  6. شمارهٔ ۲۹۷آن روز که ره بشادی و غم بستیم
  7. شمارهٔ ۲۹۸ما دایره کثرت و قلت هستیم
  8. شمارهٔ ۲۹۹یک عمر چو باد دور دنیا گشتیم
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.