پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۶

یک چند گرفتار خطر گردیدم

با گفتن حق گرد ضرر گردیدم

گوش شنوا نداشت کس، گشتم گنگ

فریاد ز بسکه بود کر گردیدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۸من حسرت آب زندگانی نخورم
  2. شمارهٔ ۲۷۹با دیده سرخ و چهره زرد خوشم
  3. شمارهٔ ۲۸۰از روز ازل عاشقی آموخت دلم
  4. شمارهٔ ۲۸۱آن روز که حرف عشق بشنفت دلم
  5. شمارهٔ ۲۸۲دارم سر آنکه عیش پاینده کنم
  6. شمارهٔ ۲۸۳آن سبزه که ترک این چمن گفت، منم
  7. شمارهٔ ۲۸۴با فکر قوی گرسنه چون شیر، منم
  8. شمارهٔ ۲۸۵آن خم که بود مدام در جوش، منم
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.