پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۸

یک دم دل من ز غصه آسوده نشد

وین عقده ناگشوده بگشوده نشد

این دامن پاک چاک چاکم هرگز

الا ز سرشک دیده آلوده نشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۰دوشینه لوای صلح افراشته شد
  2. شمارهٔ ۱۴۱ای کاش مرا ناطقه گویا می‌شد
  3. شمارهٔ ۱۴۲ای کاش که راز دل مبرهن می‌شد
  4. شمارهٔ ۱۴۳ - به مناسبت قتل کلنل پسیانروزی که شهید عشق قربانی شد
  5. شمارهٔ ۱۴۴این قوم که تا کشور ما تاخته‌اند
  6. شمارهٔ ۱۴۵بس هم‌نفسان نرد غلط باخته‌اند
  7. شمارهٔ ۱۴۶آنان که لوای فقر افراخته‌اند
  8. شمارهٔ ۱۴۷ - در مورد وکلای مجلسآنان که سوار اسب گلگون شده‌اند
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.