پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

جای زه از آن سخت کمان ابرو داد

کم زاد رگ و پی سست تر از موی افتاد

با این خمشم که پیش حلاجی وی

تا چک زده پنبه و پشم است به باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶آدم مایه گسستن آمد ز وجود
  2. شمارهٔ ۶۷این جنس دو پا گر همه گل خار ارزد
  3. شمارهٔ ۶۸گاوان گلین که نفس شاخ و لگدند
  4. شمارهٔ ۶۹مشنو که ز نیست هست و بودی زاید
  5. شمارهٔ ۷۰سردار اگر از سر صفا برخیزد
  6. شمارهٔ ۷۱تا از مژه آب خاک فرسود آید
  7. شمارهٔ ۷۲آنکو به سپیدی رخ دلبند ستود
  8. شمارهٔ ۷۳زین خر گله کاندر همه عالم گردد
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.