پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

رباعیات

شمارهٔ ۶۶

آدم مایه گسستن آمد ز وجود

احمد آویز بستن آورد ز جود

کی نقد عیار این دو با هم سنجند

وصل آنکه ز فضل داند از خسران سود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۸گاوان گلین که نفس شاخ و لگدند
  2. شمارهٔ ۶۹مشنو که ز نیست هست و بودی زاید
  3. شمارهٔ ۷۰سردار اگر از سر صفا برخیزد
  4. شمارهٔ ۷۱تا از مژه آب خاک فرسود آید
  5. شمارهٔ ۷۲آنکو به سپیدی رخ دلبند ستود
  6. شمارهٔ ۷۳زین خر گله کاندر همه عالم گردد
  7. شمارهٔ ۷۴صوفی ز صراط با توکل گذرد
  8. شمارهٔ ۷۵سردار تو گرگ شیری از گربه مخور
همه‌ی رباعیات ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.