پرش به محتوای اصلی
یغمای جندقی یغمای جندقی

صکوک الدلیل

بخش ۱۰ - خطاب زمین بوس به سید قنبر

الا ای صبا پیک هر نامراد

زیغما بدان گرد رستم نژاد

گذر کن ولی بر طریق ادب

سخن گو ولی پاس دار از دو لب

که ای از تو سادات را افتخار

به عهد تو اکراد را اعتبار

تو پیغمبر و نطق تنزیل تو

تنت روضه عمامه قندیل تو

کمال از وجود تو شیرازه یافت

جلال از تو آوازه تازه یافت

به دوران تو سام را نام نیست

تهمتن توئی رستم و سام کیست

قوی پشت غارت به نیروی تو

فلک خسته زور بازوی تو

مجزا ز تو دفتر باستان

ز وصف تو شهنامه یک داستان

چرا گفته ای رستمم گفته ای

از این گفته مانا که آشفته ای

به اندیشه در سخن سفته ام

تو دانی به برهان سخن گفته ام

ادامه‌ی صکوک الدلیل

  1. بخش ۱۲ - برهان دوماگر رفت رستم به هاماوران
  2. بخش ۱۳ - برهان سومتهمتن اگر حسرت ملک تور
  3. بخش ۱۴ - برهان چهارمتهمتن اگر گشت بر اشکبوس
  4. بخش ۱۵ - برهان پنجمتهمتن اگر تاج کاووس برد
  5. بخش ۱۶ - برهان ششماگر خورد رستم قوی پنجه گرگ
  6. بخش ۱۷ - برهان هفتمشبی یاد دارم که در بزم دوست
  7. بخش ۱۸ - تلبیس اولپس از عهد شش سال مهر و داد
  8. بخش ۱۹ - تلبیس دومبه سویم رسولی فرستاده ای
همه‌ی صکوک الدلیل ←

یغمای جندقی درباره‌ی یغمای جندقی

میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) فرزند حاج ابراهیم قلی متخلص به «یغما» از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. وی در سال ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۱۶۰ هجری شمسی) در دهکدهٔ خور و بیابانک، مرکز ولایت جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.