شمارهٔ ۹۵
چون غبار او جواهر سرمه‌ام منظور نیست
می‌شناسم توتیا از خاک چشمم کور نیست
ادامه‌ی اشعار متفرقه
- شمارهٔ ۹۷آن جلوه‌ای که مست و خرابم کند کجاست
- شمارهٔ ۹۸نظر به حال منت آن‌چنان که باید نیست
- شمارهٔ ۹۹جای بودن در میان خلق چون تقسیم شد
- شمارهٔ ۱۰۰تا به کی خواهد به‌جا ماند این طلسم قیرگون
- شمارهٔ ۱۰۱ز چسپان اختلاطی‌های یاران خاطرت شاد است
- شمارهٔ ۱۰۲دوش آن شوخ گذاری به سرم کرد و گذشت
- شمارهٔ ۱۰۳ز دهان تو بوسه یا دشنام
- شمارهٔ ۱۰۴نکنی پاره نامهٔ شوقم
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.