شمارهٔ ۴۱۷
آزادیم مباد الهی ز بند تو
عمر دراز یافته‌ام در کمند تو
ادامه‌ی اشعار متفرقه
- شمارهٔ ۴۱۹شرمندهٔ مروت بالای توست سرو
- شمارهٔ ۴۲۰روزی ما شد ز خوان چرخ نان سوخته
- شمارهٔ ۴۲۱غفلت از کار جهان خوب است هوشیاری مخواه
- شمارهٔ ۴۲۲یابیم سراغی مگر از یار رمیده
- شمارهٔ ۴۲۳در باغ جلوه‌گر شو کوتاه کن بهانه
- شمارهٔ ۴۲۴درین آوارگی با ما رفیقی کی به جا مانده
- شمارهٔ ۴۲۵گذشته عمر به پایان نمی‌رسد این راه
- شمارهٔ ۴۲۶در آرزوی زلفت ماییم و آه و ناله
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.