شمارهٔ ۳۸۶
همچو جرس ز بس که زبان و دلم یکی است
تا رفته است دل ز برم بی‌زبان شدم
ادامه‌ی اشعار متفرقه
- شمارهٔ ۳۸۸به فکر کشتن عاشق چو بنشینند خوش‌چشمان
- شمارهٔ ۳۸۹کام بخش که لب همچون عسل خواهد شدن
- شمارهٔ ۳۹۰دانسته از خم می ای محتسب گذر کن
- شمارهٔ ۳۹۱به جست‌وجوی تو کردم ز بس که پیشه دویدن
- شمارهٔ ۳۹۲جفا کن جور کن بیداد کن یا مهربانی کن
- شمارهٔ ۳۹۳در کوی تو افتادم و خون شد جگر من
- شمارهٔ ۳۹۴هر گل که بعد مرگ بروید ز خاک من
- شمارهٔ ۳۹۵نوبهار آمد دلا شوری ز بلبل قرض کن
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.