پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

رباعیات

شمارهٔ ۴۱ - در مدح رکن الدین

ای رکن الدین ، ز ابر و دریا بیشی

وز جملهٔ سرکشان گیتی پیشی

یک عالم را سخای تو باز خرید

از رنج نیاز و آفت درویشی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳ - در مدح ملک اتسزشاها ، بجلال ، آسمانی گویی
همه‌ی رباعیات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.