پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۱ز بس گرد خموشی بی تو در کاشانه می پیچد
  2. شمارهٔ ۱۲نه زلف است آنکه بر دور تو مشک آلود می گردد
  3. شمارهٔ ۱۳بی زر نمی توان یافت، جا در حریم کعبه
  4. شمارهٔ ۱۴بی طاقتم چنان کرد، آن آفتاب تابان
  5. شمارهٔ ۱۵لب از حدیث توبه دلم را کباب کرد
  6. شمارهٔ ۱۶دل هیات سرمنزل جانانه برآورد
  7. شمارهٔ ۱۷گردون به من ز سفره خود آنچه داده است
  8. شمارهٔ ۱۸مگو که شیشه به ساغر شراب می ریزد
همه‌ی متفرقات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.