پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۶دل هیات سرمنزل جانانه برآورد
  2. شمارهٔ ۱۷گردون به من ز سفره خود آنچه داده است
  3. شمارهٔ ۱۸مگو که شیشه به ساغر شراب می ریزد
  4. شمارهٔ ۱۹هر چند ناله کردم، نشنید پیر گردون
  5. شمارهٔ ۲۰همچو ساغر دلخوشی در سینه محزون نماند
  6. شمارهٔ ۲۱دلم ز چشمه آیینه تا وضو نکند
  7. شمارهٔ ۲۲میکشان در بزم وصلت باده چون قسمت کنند
  8. شمارهٔ ۲۳شبی که ابر سیه، ماه را نقاب شود
همه‌ی متفرقات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.