پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۵از بس که طبع من به گنهکاری آشناست
  2. شمارهٔ ۶شب فغانم گوشمال چرخ بی بنیاد داد
  3. شمارهٔ ۷چون دست به من در انجمن داد
  4. شمارهٔ ۸آن کس که در جهان، نسق شهر و ده نهاد
  5. شمارهٔ ۹دماغم از ضعیفی، نکهت گل بر نمی تابد
  6. شمارهٔ ۱۰اگر به پیش من آید، نقاب می طلبد
  7. شمارهٔ ۱۱ز بس گرد خموشی بی تو در کاشانه می پیچد
  8. شمارهٔ ۱۲نه زلف است آنکه بر دور تو مشک آلود می گردد
همه‌ی متفرقات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.