پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۹

هرگز دل من به عیش فیروز مباد

بی ناله زار و آه جانسوز مباد

گر روز خوش اینست که یاران دارند

یارب شب محنت مرا روز مباد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱تا از تو زجور فلک افتادم دور
  2. شمارهٔ ۱۲رسم و ره آن یار ستمکار نگر
  3. شمارهٔ ۱۳رفتی تو رفت زندگانی افسوس
  4. شمارهٔ ۱۴گفتی که کیم؟ گوشه نشینی که مپرس
  5. شمارهٔ ۱۵هر کس به من سوخته خرمن سازد
  6. شمارهٔ ۱۶عمریست که از دلم جنون می جوشد
  7. شمارهٔ ۱۷ای آن که چو بگذری تو بر یاد دلم
  8. شمارهٔ ۱۸خواهم که سرود عشق بنیاد کنم
همه‌ی رباعیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.