پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

ای آن که چو بگذری تو بر یاد دلم

جز گریه نگیرد زغمت داد دلم

تا از تو جدا فتادم ای وای بمن

یادت نرسد اگر به فریاد دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹دردا که بت ستیزه کاری دارم
  2. شمارهٔ ۲۰عمریست که تیره روزگارم چکنم
  3. شمارهٔ ۲۱کی پیش کسی حکایتی از تو کنم
  4. شمارهٔ ۲۲گر بی تو به بزم عیش ساغر زده ام
  5. شمارهٔ ۲۳گویند به من که بیقراری نکنم
  6. شمارهٔ ۲۴نه ذوق من از وصل نگاری دارم
  7. شمارهٔ ۲۵گفتی که تنی که عشق فرسودت کو
  8. شمارهٔ ۲۶ای آن که به غیر از تو مرا یاری نه
همه‌ی رباعیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.