پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۷

در بزم تو هر کس که می ناب خورد

دور از تو به جای باده خوناب خورد

یارب نرسد زسنگش آسیب شکست

جامی که ازو تشنه لبی آب خورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹هرگز دل من به عیش فیروز مباد
  2. شمارهٔ ۱۰هرجا که سگیست آستانی دارد
  3. شمارهٔ ۱۱تا از تو زجور فلک افتادم دور
  4. شمارهٔ ۱۲رسم و ره آن یار ستمکار نگر
  5. شمارهٔ ۱۳رفتی تو رفت زندگانی افسوس
  6. شمارهٔ ۱۴گفتی که کیم؟ گوشه نشینی که مپرس
  7. شمارهٔ ۱۵هر کس به من سوخته خرمن سازد
  8. شمارهٔ ۱۶عمریست که از دلم جنون می جوشد
همه‌ی رباعیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.