شمارهٔ ۲

ادامه‌ی مفردات

1. شمارهٔ ۴مردم از هجر و همان در پی آزار منست
2. شمارهٔ ۵بنگر که یار خاطر ما شاد می‌کند
3. شمارهٔ ۶تو که خفته‌ای به راحت دل تو خبر ندارد
4. شمارهٔ ۷دلبر آن به که به آزار دلم شاد کند
5. شمارهٔ ۸در لجه‌ای که هیچ نشان از کران نبود
6. شمارهٔ ۹نگفتم غنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد
7. شمارهٔ ۱۰به این ذوق گرفتاری که من دارم زهی حسرت
8. شمارهٔ ۱۱گر سلیمان بگذارد به سرم افسر خویش