پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۴ - هجو من

کی چون توئی خر از همه اهل گزیدگیست

کاین هجو من ترا بتاز خر کریدگیست

جز آنکه دیدمت بپس پیر میره در

دیگر مرا بگوی که با تو چه دیدگیست

من خر سپوزم و تو خر، اینست جرم من

اینجا نه خر فروشی و نه خر خریدگیست

هر روز ختری تو و من خر سپوزتر

خری و خر سپوزی تا آفریدگیست

از یک هجا، زبان تو خر را بریده ام

باقی هر آنچه هست، نمک بر پزیدگیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶ - نظامی گشنیز خوردنظامی در خراسان خورد گشنیز
  2. شمارهٔ ۷ - این چیست؟چه . . . یر است این ز . . . یر خر زبر دست
  3. شمارهٔ ۸ - در راهپیش آمدم براه یکی تا زنا گشاد
  4. شمارهٔ ۹ - حکیم سوزنیمحکیم سوزنیم چشم شاعران بهجا
  5. شمارهٔ ۱۰ - ای پسرای پسر گر به . . . س شوی چو بزرگان
  6. شمارهٔ ۱۱ - سوگند دروغعمر عاشق از املاک اجل فخرالدین
  7. شمارهٔ ۱۲ - دو سال عشوه خریدمآن گریزی که عشوه خریدم ازو دو سال
  8. شمارهٔ ۱۳ - چیست آنچیست آن جفت بهم ساخته همچون زن و مرد
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.