پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۱۱ - قطعه

سالار بک که بخشش کف جواد تو

کمتر فزونتر آمد از گنج شایگان

تشریف یافتی و جمال از صفی دین

و اشراف بر سر رمه های خدایگان

بادت خجسته این عملی را که یافتی

هرگز بود مبارکبادم به رایگان

دانی که دیرگاه برآمد که داده ای

در باب سیم مادر زر را به دایگان

تا تو مقصری به حق سیم تار من

یکباره شرمگینم زین . . . و خدایگان

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳ - مدیح توای خاطرم از نور مدیح تو منور
  2. شمارهٔ ۱۴ - ناصر دینای ناصر دین سید اولاد پیمبر
  3. شمارهٔ ۱۵ - مرغابی چیستچیست مرغابی فراخته بال
  4. شمارهٔ ۱۶ - گویم نمرده‌امایزد چو مرده خواند مر آن را که مرد نیست
  5. شمارهٔ ۱۷اگر به جود تو ای مجد دین نشد حاصل
  6. شمارهٔ ۱۸ - خروسیکی خروس، بمنقار دانه می آرد
  7. شمارهٔ ۱۹ - شهاب الدین مؤیدشهاب دین موید که بر سپهر هنر
  8. شمارهٔ ۲۰ - رمضان آمدرمضان آمد و هر روزه گشائی بر بام
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.