پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قصاید

شمارهٔ ۹۸ - در مدح تمغاج خان

ز آمدن سال نو بفرخی فال

شاه جهانراست فتح و نصرت و اقبال

سال نو آمد بخدمت قدم شاه

لشگر انواع گل مقدمه سال

خسرو سیارگان چرخ بتعجیل

از سر ماهی برون گذشت و زدنبال

در علم آل شاه فتح و ظفر دید

کرد بلند از سر حمل علم آل

زان علم آل نصرت متوالی است

در حشم شاه و در عشرت و در آل

موسم جشن خدایگان جهانست

نوبت بخشیدنست و موسم ابذال

منتظر جشن شاه مطرب و بستان

بلبل دستانسرای و قمری قوال

تاج مرصع نهاده بر سر طاوس

فاخته افکنده طوق مشکین در بال

شاه سلیمان مثال و طیر سخنگوی

از ظفر پادشاه بنده امثال

سلطان طمغاج خان که سلطنت او

برکند از هر هژبر پنجه و چنگال

با علم گاو سار شیر نشانش

شیر فلک روبه است و دمنه محتال

ای ملک بی عدیل عالم عادل

خسرو مسعود نام محمود احفال

بخت تو با نام تو مساعد و با تخت

طالع سعدت قرین همیشه بهر حال

بر فلک پیر سعد اصغر و اکبر

از تو گشایند بر سعادت تو فال

خسرو افراسیاب هیبتی و هست

از تو در اعدای تو هزاهز و زلزال

زلزله لشکر تو روز ملاقات

به ز نبرد آزمای روستم زال

چشم جهان چون تو پادشاه نبیند

بزمی و رزمی عدوی مال و عدو مال

هرکه بفرمان تست تابع و راغب

با نعم و عزتست و رتبه و با مال

وانکه ز درگاه تست طاغی و یاغی

جفت هوانست و یار شدت و اهوال

بسکه درآورد حاسدان ترا چرخ

ایدی و اعناق در سلاسل و اغلال

حنجر آمال دشمنانت ببرید

دهر ز دست قضا بخنجر آجال

ای خلف آخر از خلیفه اول

آنکه سرشته شد از سلاله صلصال

ملک سلاطین گیتی از وی با تو

کرد محول همی محول احوال

بر تو و شهزادگان تست بحق وقف

ملک زمین تا ابد بقسمت آزال

مهدی صاحبقران روی زمینی

امر ترا رام گشته مهدی و دجال

خواهد بودن بملکداری تو شاه

نصرت عیسی و رقص کردن دجال

سوزنیا با مدیح شاه جوانبخت

از دل و جان خو کن و مدیحش بسگال

در سخن دانه چین نما و بسلک آر

دانه و که را فر و بیز بغربال

طبع سخن زای راز حشو نگه دار

باش بابیات خود چو دایه بر اطفال

تا شود از مدح شاه دفتر شعرت

همچو رخ نیکوان بزلف و خط یال

عمر ابد خواه پادشاه جهانرا

در شرف و عز لایزال و لازال

باد بر این اتصال شاه همایون

با رغد عیش و با رفاه در افعال

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ۱۰۰ - در مدح صفی الدینهلال روزه میمون لقای فرخ فال
  2. شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح وزیرهمه سلامت آن باد کو به جان و به دل
  3. شمارهٔ ۱۰۲ - در مدح جمال الدین عمرداد صدر دین و دنیا صاحب فرخنده فال
  4. شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح علی بن احمداز من بآزمون چو طلب کرد یار دل
  5. شمارهٔ ۱۰۴ - در مدح جمال الدین محمودنگار من همه حسن و ملاحت است و جمال
  6. شمارهٔ ۱۰۵ - در مدح مؤیدالدینز قد چون الف سیم آن لطیف غزال
  7. شمارهٔ ۱۰۶ - در مدح قدر ارسلانسوی جبال سپهدار شرق شد به جدال
  8. شمارهٔ ۱۰۷ - چیم کیمز هر بدی که تو دانی هزار چندانم
همه‌ی قصاید ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.