پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۲۸

دل در سر زلف دلستانش بستم

وز نرگش چشم پر خمارش مستم

من نیست شدم ز هست خود رستم

از هستی اوست هستیم گر هستم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳۰رفتم به خرابات و خراب افتادم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۳۱بر خاک درش مست و خراب افتادم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳۲با شمع رخش دمی چو دمساز شدم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳۳در کوی خرابات حضوری دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳۴گویی که توکل و رضایی دارم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۳۵هر آینه ای که آید اندر نظرم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳۶تا جان دارم به می خوری می‌ کوشم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۳۷تا جان باشد به می خوری می‌ کوشم
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.