پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱۳

انگشت زنان بر در جانان رفتیم

پیدا بودیم باز پنهان رفتیم

گوئی که برفت نعمت الله ز جهان

رفتیم ولی به نور ایمان رفتیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۱۵در کتم عدم قلندر چالاکیم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱۶او جمع همه همه تفاصیل وئیم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱۷جوهر آبست و گوهرش دُر یتیم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۱۸در کتم عدم سریر شاهی داریم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱۹والله به خدا که ما خدا می دانیم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲۰ما محرم راز حضرت سلطانیم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲۱ما عادت خود بهانه جوئی نکنیم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۲در نهصد و نه من دو قران می بینم
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.