پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱۷

جوهر آبست و گوهرش دُر یتیم

دریاب بیان ما که سریست عظیم

موج است و حباب نزد ما هر دو یکی

بگذر ز دوئی یکی مسازش به دو نیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۱۹والله به خدا که ما خدا می دانیم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۲۰ما محرم راز حضرت سلطانیم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۲۱ما عادت خود بهانه جوئی نکنیم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲۲در نهصد و نه من دو قران می بینم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۲۳تا صورت او در آینه می بینم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲۴ما جمله حروف عالیاتیم مدام
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲۵ترکیب بدن که چار حرف است مدام
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۶در عالم عشق منزلی ساخته‌ام
همه‌ی رباعیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.