شاه نعمت‌الله ولی
رباعی شمارهٔ ۲۰۷
تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
پا و سر و دست عقل انداخته ام
بی زحمت آب و گل من این معنی را
بشناخته ام چنان که بشناخته ام
شاه نعمت‌الله ولی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۰۹شاها نظری کن که فقیران توییم
- رباعی شمارهٔ ۲۱۰ما سوخته ایم و بارها سوخته ایم
- رباعی شمارهٔ ۲۱۱هم جام جهان نمای عالم مائیم
- رباعی شمارهٔ ۲۱۲آن صورت الطاف الهی مائیم
- رباعی شمارهٔ ۲۱۳انگشت زنان بر در جانان رفتیم
- رباعی شمارهٔ ۲۱۴ما درویشیم پادشاهی بخشیم
- رباعی شمارهٔ ۲۱۵در کتم عدم قلندر چالاکیم
- رباعی شمارهٔ ۲۱۶او جمع همه همه تفاصیل وئیم
درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.