پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

مثنویات

شمارهٔ ۳۸

وجودی در همه عالم عیان است

ولی از دیدهٔ مردم نهان است

به هر آئینه حسنی می نماند

ز هر برجی به شکلی نو برآید

تو نقد گنج او در کنج عالم

طلب این کنج و این گنجینه فافهم

حقیقت در دو عالم جز یکی نیست

یکی هست و در آن مأوا شکی نیست

خیال ار نقش می بندد به خوابی

جز او تعبیر خوابی خود نیابی

ز می جامیست پر می بر کف ما

حبابی می نماید عین دریا

که دارد این چنین ذوقی که ما راست

که ذوق ما همه عالم بیاراست

معانی بیان نعمت الله

بپرس از آفتاب و حضرت ماه

ادامه‌ی مثنویات

  1. شمارهٔ ۴۰حمد آن حامدی که محمود است
  2. شمارهٔ ۴۱آن یکی کوزه ای ز یخ برداشت
  3. شمارهٔ ۴۲عدد از واحد آشکارا شد
  4. شمارهٔ ۴۳یا حبیبی و قرة العینی
  5. شمارهٔ ۴۴به تعیُن اگرچه اشخاصند
  6. شمارهٔ ۴۵عشق مجنون و خوبی لیلی
  7. شمارهٔ ۴۶ما خیالیم و در حقیقت او
  8. شمارهٔ ۴۷همه عالم حجاب و عین حجاب
همه‌ی مثنویات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.