پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

بخش ۴۷ - فی رؤیا الصنّاعین

مرد طبّاخ نعمت بسیار

همچو قصّاب در تباهی کار

رنج و بیماریست مرد طبیب

خاصه آنرا که هست خوار و غریب

درزی آنکس که رنجها و بلا

همه بر دست او شود زیبا

مرد خفاف و نعلی و خرّاز

از مواریث آنکه داند راز

مرد بزاز و زرگر و عطار

خوبی کار و نعمت بسیار

مرد خمّار و مُطرب و رادی

مایهٔ شادمانی و شادی

مرد بیطار و رائض و کحّال

چون دلیل‌اند بر تباهی حال

هست در خواب دیدن صیّاد

مایهٔ مکر و حیله بر مرصاد

مرد شمشیرگر دلیل عناست

همچو آن تیرگر که تیرآراست

مرد سقّا و گِلگر و حمال

هر سه آنرا دلیل دان بر مال

ادامه‌ی الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

  1. بخش ۴۹ - فی رؤیاء السّباعشیر خصمی مسلّط و مغرور
  2. بخش ۵۰ - فی رؤیا النّیّرین والکواکب الخمسة السیّارةدیدن آفتاب را در خواب
  3. بخش ۵۱ - فی تناقض الدارینعلّت روز و شب خور است و زمین
  4. بخش ۵۲ - اندر ایثارهرچه داری برای حق بگذار
  5. بخش ۵۳ - قصهٔ قیس‌بن عاصم رضی‌الله عنهآن زمان کز خدای نزد رسول
  6. بخش ۵۴ - فی الاتحاددر جهان یک زیان چو سودِ تو نیست
  7. بخش ۵۵ - در اتّصال بدو گویدچند گویی رسیدگی چه بُوَد
  8. بخش ۵۶ - من اَمَنَ بطاعته فقد خَسَر خُسراناً مبیناروبهی پیر روبهی را گفت
همه‌ی الباب الاوّل: در توحید باری تعالی ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.