پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۵

ار نیست دهان فزونت ار هست کمست

گویی به مثل وجودش اندر عدم‌ست

درد است و دواست هم شفا و الم‌ست

گویی ملک الموت و مسیحا بهم‌ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۷هر روز مرا ز عشق جان انجامت
  2. رباعی شمارهٔ ۶۸آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست
  3. رباعی شمارهٔ ۶۹آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست
  4. رباعی شمارهٔ ۷۰برهان محبت نفس سرد منست
  5. رباعی شمارهٔ ۷۱شبها ز فراق تو دلم پر خونست
  6. رباعی شمارهٔ ۷۲آن روز که بیش با من او را کینست
  7. رباعی شمارهٔ ۷۳در مرگ حیات اهل داد و دینست
  8. رباعی شمارهٔ ۷۴آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.