پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۷

هر خوش پسری را حرکات دگرست

واندر لب هر یکی حیات دگرست

گویند مزاج مرگ دارد هجران

هجر پسران خوش ممات دگرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۹در شهر هر آنکسی که او مشهورست
  2. رباعی شمارهٔ ۶۰غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است
  3. رباعی شمارهٔ ۶۱در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست
  4. رباعی شمارهٔ ۶۲گر گویم جان فدا کنم جان نفسست
  5. رباعی شمارهٔ ۶۳تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست
  6. رباعی شمارهٔ ۶۴زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست
  7. رباعی شمارهٔ ۶۵ار نیست دهان فزونت ار هست کمست
  8. رباعی شمارهٔ ۶۶تنگی دهن یار ز اندیشه کمست
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.