پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۱۴

تا با خودی ارچه همنشینی با من

ای بس دوری که از تو باشد تا من

در من نرسی تا نشوی یکتا من

اندر ره عشق یا تو گنجی یا من

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱۶اکنون که ستد هوای تو داد از من
  2. رباعی شمارهٔ ۳۱۷گه یار شوی تو با ملامت‌گر من
  3. رباعی شمارهٔ ۳۱۸با من شب و روز گرم بودی به سخن
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱۹ای چون گل نوشکفته برطرف چمن
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲۰پندی دهمت اگر پذیری ای تن
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲۱ای یار قلندر خراباتی من
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲۲گر کرده بدی تو آزمون دل من
  8. رباعی شمارهٔ ۳۲۳بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.