پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲

در دست منت همیشه دامن بادا

و آنجا که تو را پای سر من بادا

برگم نبود که کس تو را دارد دوست

ای دوست همه جهانت دشمن بادا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴آنی که قرار با تو باشد ما را
  2. رباعی شمارهٔ ۵ای کبک شکار نیست جز باز تو را
  3. رباعی شمارهٔ ۶هر چند بسوختی به هر باب مرا
  4. رباعی شمارهٔ ۷چون دوست نمود راه طامات مرا
  5. رباعی شمارهٔ ۸در منزل وصل توشه‌ای نیست مرا
  6. رباعی شمارهٔ ۹در دل ز طرب شکفته باغیست مرا
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰اندوه تو دلشاد کند مر جان را
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱کی باشد که ز طلعت دون شما
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.