پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۴

مرغان که خروش بی‌نهایت کردند

از فرقت گل همی شکایت کردند

چون کار فراقشان روایت کردند

با گل گله‌های خود حکایت کردند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۶این بی‌ریشان که سغبهٔ سیم و زرند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۷سیمرغ نه‌ای که بی تو نام تو برند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۸سادات به یک بار همه مهجورند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۹با یاد تو جام زهر چون نوش کشند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۰تا عشق قد تو همچو چنبر نکند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۱عشق تو کرای شادی و غم نکند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۲بسیار مگو دلا که سودی نکند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۳یک دم سر زلف خویش پر خم نکند
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.