سنایی
شمارهٔ ۶۷
دل منه با زنان از آنکه زنان
مرد را کوزهٔ فقع سازند
تا بود پر زنند بوسه بر آن
چون تهی شد ز دست بندازند
سنایی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۶۹منشین با بدان که صحبت بد
- شمارهٔ ۷۰دوستی گفت صبر کن زیراک
- شمارهٔ ۷۱ای سنایی کسی به جد و به جهد
- شمارهٔ ۷۲با دلی رفته به استسقا
- شمارهٔ ۷۳با همه خلق جهان گرچه از آن
- شمارهٔ ۷۴آخر این آمدنم نزد تو تا چند بود
- شمارهٔ ۷۵ - در هجای «معجزی» شاعرمعجزی خود ز معجز ادبار
- شمارهٔ ۷۶چون خاک باش در همه احوال بردبار
درباره‌ی سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.