پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۶۴

از جواب و سوال ما دانی

شاید ار زیر کی فرو ماند

گرد گفت محال را چه عجب

کاینهٔ عقل را بپوشاند

زان که خورشید را ز بینش چشم

ذره‌ای ابر تیره گرداند

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۶۶خواجگانی که اندرین حضرت
  2. شمارهٔ ۶۷دل منه با زنان از آنکه زنان
  3. شمارهٔ ۶۸خادمان را ز بهر آن بخرند
  4. شمارهٔ ۶۹منشین با بدان که صحبت بد
  5. شمارهٔ ۷۰دوستی گفت صبر کن زیراک
  6. شمارهٔ ۷۱ای سنایی کسی به جد و به جهد
  7. شمارهٔ ۷۲با دلی رفته به استسقا
  8. شمارهٔ ۷۳با همه خلق جهان گرچه از آن
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.