پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

کتاب المواد و التاریخ

شمارهٔ ۸ - ماده تاریخ

داد کز بیداد کردون وز جفای آسمان

نیست یک دم خاطری آسوده از کید جهان

راحت دنیا غم است و عشرت او ماتم است

شادیش در پی عزا باشد بهارش را خزان

سال و مه دارد خیال کشتن خرد و بزرگ

روز و شب باشد به فکر صدمه پیر و جوان

چون محمد ذاکر مظلوم دشت کربلا

دید دنیا را سراسر دار اندوه و فغان

ادامه‌ی کتاب المواد و التاریخ

  1. شمارهٔ ۱۰ - و برای اومرد گر در پیش زن بی‌رتبه شد عارش کم است
  2. شمارهٔ ۱۱ - و برای اوشکر ز گفته (صامت) ز بس فراوان است
  3. شمارهٔ ۱۲زانرو ببر هر که بخواهم بروم
  4. شمارهٔ ۱۳از اول صبح کون تا شام معاد
  5. شمارهٔ ۱۴اولاد علی که اصل ایمان شد‌‌ه‌اند
  6. شمارهٔ ۱۵هر کس به علی روی تولی نکند
  7. شمارهٔ ۱۶قاسم ز عمو چو اذن میدان طلبید
  8. شمارهٔ ۱۷کس نیست که از زمانه خرسند شود
همه‌ی کتاب المواد و التاریخ ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.