پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

کتاب المواد و التاریخ

شمارهٔ ۷ - تاریخ وفات مرحوم حاجی غلامحسین

هر که قدم زد چو غلامحسین

در ره تحصیل مقام حسین

مست ز جان کرد گذر مردوار

از اثر نشئه جام حسین

رفت سوی کرببلا از وطن

بهر زیارت به سلام حسین

گفت چو موسی ارنی تا شنفت

مژده رویت ز کلام حسین

چون زر خالص بدل خویش زد

سکه اخلاص به نام حسین

سوی وطن آمد و بگشود بال

طایر روحشن ز پیام حسین

شد ز فنا ساکن ملک بقا

زنده دائم به دوام حسین

بخت بلندش چو غزل بهشت

عاقبت افکند به دام حسین

خامه (صامت) پی تاریخ گفت

بد به جنان جای غلام حسین

ادامه‌ی کتاب المواد و التاریخ

  1. شمارهٔ ۹ - و برای اوفرداست که از رحمت حق عاصی رانده
  2. شمارهٔ ۱۰ - و برای اومرد گر در پیش زن بی‌رتبه شد عارش کم است
  3. شمارهٔ ۱۱ - و برای اوشکر ز گفته (صامت) ز بس فراوان است
  4. شمارهٔ ۱۲زانرو ببر هر که بخواهم بروم
  5. شمارهٔ ۱۳از اول صبح کون تا شام معاد
  6. شمارهٔ ۱۴اولاد علی که اصل ایمان شد‌‌ه‌اند
  7. شمارهٔ ۱۵هر کس به علی روی تولی نکند
  8. شمارهٔ ۱۶قاسم ز عمو چو اذن میدان طلبید
همه‌ی کتاب المواد و التاریخ ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.