پرش به محتوای اصلی
سام میرزا صفوی

سام میرزا صفوی

صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

۳۶۹ شعر

فهرست اشعار

  1. ۳۸۳- صیرفی کور تبریزی است و در میدان همان شهر خاطر بصرافی میگمارد و در شعر و ادای شاعری خسرو و سعدی و حافظ را در خاطر نیمآورد، این مطلع از اوست :
  2. ۳۸۴- آیتی اصفهانی اوقات به مکتب داری میگذراند خط نستعلیق را خوب مینویسد این مطلع زاده ی طبع اوست :
  3. ۳۸۵- نازکی تبریزی به تاجدوزی اوقات میگذراند این مطلع از اوست :
  4. ۳۸۶- رفیقی تبریزی در تبریز به مطربی اوقات صرف میکند و در آن کار نقش ها و صورت ها تصنیف کرده اما بسیار خر ظریف و کج طبعست این مطلع از اوست :
  5. ۳۸۷- سلامی اصفهانی بقابضی اردو بازار اوقات میگذراند و ضایع میکند و از بسیار خوردن افیون نزدیک است که جان بقابض ارواح بسپارد این مطلع زاده ی طبع اوست :
  6. ۳۸۸- غزالی ابهری به ابریشم فروشی اوقات صرف میکند این مطلع از اوست :
  7. ۳۸۹- میلی تبریزی استاد تکلتو دوزانست این مطلع از اوست :
  8. ۳۹۰- خیری تبریزی از جمله شعرای غیر مشهور است این مطلع از اوست :
  9. ۳۹۱- نگاهی نیشابوری مرد لوند مشرب و می کش بود و بهر شاعر که می رسید میگفت تو معلوم و شعر تو معلوم . در تبریز فوت شد این مطلع از او یادگار است :
  10. ۳۹۲- جنونی همدانی حافظ کلام الله است و اوقات بمکتب داری میگذراند این مطلع از اوست :
  11. ۳۹۳- مولانا رمیمی سمرقندی از شعرای سمرقند است اما در تبریز میباشد این مطلع از اوست :
  12. ۳۹۴- محزونی همدانی در علم سیاق وقوفی دارد این مطلع از اوست :
  13. ۳۹۵- متینی تبریزی در شعر و شاعری طبعش خالی از انگیزی نبود این مطلع از اوست :
  14. ۳۹۶- یاری تبریزی مردی عامی است و اوقات به خرده فروشی میگذراند این مطلع از اوست:
  15. ۳۹۷- عشقی همدانی گاهی از او بیتی سر میزند اما بخود اعتقاد بسیار دارد این مطلع از اوست :
  16. ۳۹۸- مولانا بدیهی همدانی بدیهه گویی شعار خود ساخته و در بدیهه گویی خوب است این مطلع از اوست :
  17. ۳۹۹- مولانا طایری مشهدی طالبعلم بود و در شعر طبع بانگیز داشت این مطلع از اوست :
  18. ۴۰۰- مولانا همدمی همدانی مردی لاابالی و بی قید بود و از بی قیدی اکثر اوقات در شرابخانه بسر می برد این دو مطلع از اوست :
  19. ۴۰۱- زلالی تبریزی در صاحب حسنی شاعر شد و او را مدد میکردند لاجرم ریشش سربزد و دیگر از شعر دم نزد . آخر پایمال استخفاف گشته بخفافی قرار گرفت . این دو مطلع از اوست :
  20. ۴۰۲- نباتی تبریزی بنقاشی و لا ژورد شوری اوقات میگذراند، این مطلع از اوست :
  21. ۴۰۳- مولانا محسنی اردبیلی از شاعری همین گدایی یاد گرفته این مطلع از اوست :
  22. ۴۰۴- مولانا رسوایی همدانی برادر مولانا انوار است مدتی اوقات بکتابت میگذرانید دیگر رسوای عالم شده در عاشقی، از آنجهت قلندری اختیار کرد، این رباعی از اوست :
  23. ۴۰۵- مولانا نطقی شیرازی عاشق پیشه و لوند مشرب است این مطلع زاده ی طبع اوست :
  24. ۴۰۶- مولانا عتیقی مرد فقیر و محب اهل فضل است چنانکه قرض میکند و در مصارف اینطایفه خرج میکند این سه مطلع نتیجه طبع آن خجسته آثار است :
  25. ۴۰۷- وفایی مشهدی بسیار چرکین و بی طهارت و خمار بود، این مطلع از اوست :
  26. ۴۰۸- مولانا مقصود کاشی از آدمیزده های شهر خود است و در علم سیاق وقوفی دارد و در شعر طبعش بسیار خوبست، این چند مطلع از اوست:
  27. ۴۰۹- مولانا خاتمی تبریزی بکتاب فروشی اوقات میگذراند این مطلع در جواب درویش دهکی از اوست :
  28. ۴۱۰- مولانا سایلی هراتی از مردم شهر هرات بود بسیار فقیر و دردمند این مطلع از اوست :
  29. ۴۱۱- مولانا غیرتی استرآبادی مفتن و بی باک بود و پیوسته با مردم نزاع مینمود، این مطلع از اوست :
  30. ۴۱۲-مولانا بیکسی سمنانی بکرباس فروشی اوقات میگذراند این مطلع از اوست :
  31. ۴۱۳- مولانا حاضری سمنانی به تجارت میگذراند و در عالم سرگردانست
  32. ۴۱۴-بیکسی شوشتری شاعری بهتر از او از شهر مذکور پیدا نشده از بسکه خیال میکند خللی در دماغ او پیدا شده طالبعلمی خوبست و در معما و عروض وقوفی تمام دارد و خصوصا در فن قصیده قرینه ندارد این چند مطلع و غزل از اوست :
  33. ۴۱۵- مولانا وفایی سمنانی از وزیر زاده های سمنان است بسیار لاابالی واقع شده تعلیق را بمزه مینویسد و از سیاق وقوقی تمام دارد طبعش در شعر بانگیزست این سه مطلع از اوست :
  34. ۴۱۶- مولانا میرزایی از شهر ساوه است و وجه معیشت او از بنایی میگذرد این مطلع از اوست:
  35. ۴۱۷- مولانا ادایی بخارایی از شعرایی است که نو پیدا شده این مطلع از اوست:
  36. ۴۱۸- مولانا رمزی همدانی اطوار خوب و اخلاق مرغوب داشت این مطلع از اوست :
  37. ۴۱۹- مولانا حقیری همدانی از شعرای همدان بود این مطلع از اوست :
  38. ۴۲۰- فتحی تبریزی از مشک فروشان شهر مذکور است و بعضی اوقات در خدمت یکی از وزرای صاحبقران مغفور بود و قصاید بسیار میگفت چون معنی از وی می پرسیدند بجوابی زبان می گشود که نمیتوان گفت بهمه حال این مطلع زاده ی طبع اوست :
  39. ۴۲۱- مولانا عشقی همدانی از شعرای غیر مشهور است این مطلع از اوست :
  40. ۴۲۲- عبدی رشتی از رشت گیلانست این مطلع از اوست :
  41. ۴۲۳- فتحی قزوینی به بیاعی مشغولی داشت و گاه گاهی شعر میگفت این مطلع از اوست :
  42. ۴۲۴- مولانا معروف از شعرای تبریز است و میگویند غلام بوده این مطلع از اوست :
  43. ۴۲۵- مولانا قانعی قزوینی به حکاکی مبادرت میکند و گاهی بگفتن اشعار زبان می گشاید این مطلع از اوست :
  44. ۴۲۶- مولانا مدامی اصفهانی در اوایل جوانی ترک وطن کرده در خدمت بعضی حضرات بود بعد از آنکه لیاقت نوکریش نماند شاعر شد و بشروان افتاد میگویند که در آنجا در جنگ سیاه بورک کشته شد این مطلع از اوست :
  45. ۴۲۷- مولانا زینی گیلانی از شعرای شهر لاهیجانست این مطلع از اوست :
  46. ۴۲۸- مولانا بزمی قزوینی بکفشدوزی اوقات صرف میکند این دو مطلع از اوست :
  47. ۴۲۹- مولانا شهی شیرازی مولویتی دارد اما نه چنانکه بکار آید این مطلع از اوست :
  48. ۴۳۰- مولانا جدیدی قزوینی در شهر تبریز بخرده فروشی اوقات میگذراند این مطلع از اوست :
  49. ۴۳۱- مولانا زایلی از سبزوار بوده و در هرات بصنعت آهنگری قیام مینمود این مطلع از اوست :
  50. ۴۳۲- مولانا عشقی درگزینی بمکتب داری روزگار میگذرانید شهرانگیزی جهت شهر تبریز گفته این بیت از آنجاست :
  51. ۴۳۳- مولانا جنونی گیلانی دیوانه وش و سودایی مزاج مردی است و از خوردن افیون بسیار از دایره ی انسانیت بیرون رفته این مطلع از اوست :
  52. ۴۳۴- مولانا ندایی یزدی بشرف طواف بیت الله الحرام مشرف شده در شعر هم طبعش بد نیست روضه الشهداء را نظم کرده . این مطلع از اوست :
  53. ۴۳۵- مولانا حسبی اصفهانی از جمله نوادر دوران و اعجوبه زمان بود و در انشاء از زبان وحوش و طیور چیزهای عجیب و غریب نوشته و در شعر هم طبعش در جد و هزل بسیار خوبست . این سه مطلع از اوست :
  54. ۴۳۴- وفایی اردبیلی از شعرایی است که نو پیدا شده این مطلع از اوست :
  55. ۴۳۶- کلیمی گیلانی همگی اوقات به ترقی خط و انشاء همت میگمارد در بعضی اقسام حکمت وقوفی دارد این مطلع از اوست :
  56. ۴۳۷- مولانا کشوری رودباری از رودبار قزوین است خط نسخ و تعلیق را طوری مینویسد و شعر بسیار گفته بهترین اشعارش این مطلع است :
  57. ۴۳۸- قبولی یزدی از جمله شعرای یزدانست این مطلع از اوست :
  58. ۴۳۹- روحی سمرقندی به قطعه گویی مشهور است و در زمان حکومت ازبکیه او را رونقی تمام روی نموده این قطعه از اوست :
  59. ۴۴۰- مولانا زندی بغدادی مردی بی تعین و هرزه گرد بود و گاهی بگفتن شعر زبان میگشود، این مطلع از اوست :
  60. ۴۴۱- مولانا کحلی شیرازی در کحالی بی بدل عالم بود، این مطلع از اوست :

متن اشعار به نقل از گنجور.