۵۹۱- مولانا پناهی جوینی

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

1. ۵۹۳- مولانا قانعی خبوشانیاز خبوشان خراسانست اما در استرآباد می بود و هم در آنجا فوت شد این دو مطلع یادگار از اوست :
2. ۵۹۴- مولانا زینی مشهدیپسر درویش روغنگر است اما زینی برای تحصیل از مشهد مقدسه متوجه عراق گردیده و هم در آنجا فوت شد این اشعار از آن برای مسافر عالم بقاست :
3. ۵۹۵- مولانا هجری کاشانیبه شمشیر گری در شهر خود اوقات ضایع میکند و شعر بسیار میگوید غزلیات او از هفت هزار بیت متجاوز است این مطلع از جمله اشعار اوست :
4. ۵۹۶- مولانا قاری کاشانیاز جمله مدرسان شهر کاشان است و در طالبعلمی بقدر کوشیده گاهی که شورش عشق بتان در کانون دل او سودا زدی چون ماهی که در تابه افتد بریان با دیده گریان سر و پای برهنه میگردید و گاهی که سلطان عشق دست تصرف از شهرستان دل او کوتاه میکرد در کنج انزوا نشسته بفکر شعر
5. ۵۹۷- مولانا یمینی سمنانیدر سمنان بشمشیر گری اوقات میگذرانید و فی الواقع که طبعش از انگیزی خالی نبود این مطلع از اوست :
6. ۵۹۸- مولانا غازی قزوینیمردی طالبعلم و فقیر است و در درویشی و کم آزاری کمتر کسی چون او واقع شده این مطلع از اوست:
7. ۵۹۹- مولانا فهمی قزوینیبرادر غازی مذکورست و اطوار او مثل برادر است این مطلع از اوست :
8. ۶۰۰- غزالی مروستی مشهور به چنبکهروی است در محلی که هنوز سبزه عذار خط بر گرد رخسار او نبود بر خلاف غزالان با سگ صفتان دون ملاقات میکرد و بعد از آنکه روی ماندن در وطن مألوفش نماند بعراق آمد و شاعر شد با آنکه هیأت یوز داشت خود را بغزالی مشهور ساخت میگوید این مطلع از منست :