۵۹۸- مولانا غازی قزوینی

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

1. ۶۰۰- غزالی مروستی مشهور به چنبکهروی است در محلی که هنوز سبزه عذار خط بر گرد رخسار او نبود بر خلاف غزالان با سگ صفتان دون ملاقات میکرد و بعد از آنکه روی ماندن در وطن مألوفش نماند بعراق آمد و شاعر شد با آنکه هیأت یوز داشت خود را بغزالی مشهور ساخت میگوید این مطلع از منست :
2. ۶۰۱- مولانا مدامی اصفهانینامش حیدر بک ساروقچی از اصفهان است و بس مقبول و شیرین زبانست و بعضی اوقات حسب الحکم صاحبقران ساروقچی جوانان خاصه بود . الحال در خدمت نواب ابراهیم خانست و این مطلع از اوست و مدامی تخلص میکند، مدام مستدام باشد :
3. ۶۰۲- مولانا خاوری تونیاز شعرای تونست و شاعری بغایت زبون یکی از ظرفا در باب مولانا گفته :
4. ۶۰۳- مولانا شکیبی تبریزیاوقات بزرکشی میگذراند و گاهی بگفتن اشعار اشتغال میورزد، این مطلع از اوست :
5. ۶۰۴- مولانا جنی قزوینیعامی است و خالی از جنونی نیست اوقات به قصابی میگذراند این مطلع و بیت از اوست :
6. ۶۰۵- مولانا ذاتی کبابی قمیاز شعرای شهر قم است و از صنایع شعری صاحب وقوف بود و از اقسام شعر به قصیده گویی و غزل میل تمام داشت این بیت از اوست :
7. ۶۰۶- مولانا نیازی قزوینی (میخچه گر )اوقات بکاسبی میگذراند این رباعی از اوست :
8. ۶۰۷- مولانا آتشی شیرازیاز شعرای مشهور شیراز بود، میان او و صبوحی ابواب هجو مفتوح بوده همدیگر را هجوهای رکیک میکرده اند که ایراد آن لایق این مختصر نیست .این مطلع از اوست :