۴۸۲- مولانا حدیثی ساوه ای

ادامه‌ی صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

1. ۴۸۴- مولانا حکیمی تهرانیمیرمحمد نام دارد پدرش رییس و کدخدای تهران بود اما او را همت بلند افتاده ترک آن کار کرده و آنچه دارد در میان دارد، بدین واسطه بد معاشش می‌خوانند این مطلع از اوست:
2. ۴۸۵- مولانا محمود صبوری تهرانیدر تهران به کتابت مشغول است. این مطلع از اوست:
3. ۴۸۶- مولانا عادتی رازیاز دهاقین ری است و او را شاعری از آن کار باز میدارد این مطلع از اوست :
4. ۴۸۷- مولانا خلقی تهرانیمیرزا علی نام دارد و به مهمات دیوانی تردد بی فایده میکند این مطلع از اوست:
5. ۴۸۸- مولانا صفایی خراسانیاهل خراسان بود اما در یزد بسر می برد اوقات او بکار دگری میگذشت این مطلع از اوست :
6. ۴۸۹- مولانا سرودی خوانساریاز خوانسار عراقست بخوانندگی اوقات میگذراند اول امینی تخلص میکرد آخر از برای مناسبت سرودی مقرر شد این سه مطلع از اوست :
7. ۴۹۰- مولانا کلامی خافیدر شعر طبعش خالی از انگیزی نبود اما بنگ او را چنان کله خشک ساخته بود که اگر کسی در شعر او دخل کردی البته با او جنگ می بایست کرد یا او را کتک میزد، یا از دست او کتک میخورد. آخر بهندوستان رفت و دیگر از احوال او معلوم نشد، این مطلع از اوست :
8. ۴۹۱- مولانا نازکی همدانیاوقات او صرف شعر میشود و در هر روز قریب به هزاربیت میگوید و بر خود لازم کرده که جمع کتب نظم را جواب گوید از جمله شاهنامه که فردوسی به سی سال گفته او به سی روز گفته بود و در شعر او ردیف و قافیه غلط بسیار است و به غیر از تخلص در شعر او نازکی نیست و در شعر ا