پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۳

خود را چه اسیر غم ایام کنم؟

رفتم که شراب عیش در جام کنم

گر دل ز برم رمید، من هم داغی

بر سینه بسوزم و دلش نام کنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۵نه دل که چو گل به پیش یاری داریم
  2. شمارهٔ ۷۶ما حاصل شاخسار خشکی داریم
  3. شمارهٔ ۷۷ای آنکه ترا مدح و ثنا می گویم
  4. شمارهٔ ۷۸آسوده نه ایم یک زمان از رفتن
  5. شمارهٔ ۷۹در وادی عشق، شعله خس پوش مکن
  6. شمارهٔ ۸۰زان طرف کله چو کاکل آید بیرون
  7. شمارهٔ ۸۱تا آمدن تو شوق را گشت یقین
  8. شمارهٔ ۸۲با هم دو برادر سیه فام ببین
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.