پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۷

ای آنکه ترا مدح و ثنا می گویم

نامت چوبرم، نام خدا می گویم

خواهم ز درت بار سفر بربندم

تا حال ثنا، کنون دعا می گویم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹در وادی عشق، شعله خس پوش مکن
  2. شمارهٔ ۸۰زان طرف کله چو کاکل آید بیرون
  3. شمارهٔ ۸۱تا آمدن تو شوق را گشت یقین
  4. شمارهٔ ۸۲با هم دو برادر سیه فام ببین
  5. شمارهٔ ۸۳ای آن که معانی ز تو محتاج شده
  6. شمارهٔ ۸۴مهری به دلم چو نور در باصره ای
  7. شمارهٔ ۸۵از تندی مرکب نه ز زین افتادی
  8. شمارهٔ ۸۶هرگز نرسانیده سعادتمندی
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.