پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۲

تا شد مه من سرو گلستان طبش

از لاله و گل پر است دامان طبش

روزی که خراب می کنی عالم را

ای گریه ی من، جان تو و جان طبش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴ای از کرم تو بخل دایم در تنگ
  2. شمارهٔ ۶۵تا بلبل طبع دارد آهنگ غزل
  3. شمارهٔ ۶۶باغی دارم همچو بهشت ای بلبل
  4. شمارهٔ ۶۷دارم ز غم تو صد فغان اندر دل
  5. شمارهٔ ۶۸تا افتادی ز صدر زین، ناشادم
  6. شمارهٔ ۶۹در عشق کجا دمی به عشرت بودم؟
  7. شمارهٔ ۷۰ای شاخ گل این حسن قبولت نازم
  8. شمارهٔ ۷۱از صحبت آن رشک ملک می ترسم
همه‌ی رباعیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.