پرش به محتوای اصلی
سحاب اصفهانی سحاب اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷

در بزم تو دورای گل خود روی دو رنگ

تا کی بودم چو غنچه خون در دل تنگ؟

با دیده ی تر گهی بسوزم چون شمع

با قامت خم گهی بنالم چو چنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹صد بار اگر به تیغ کین می کشدم
  2. شمارهٔ ۳۰با غیر ترا یار نمیدانستم
  3. شمارهٔ ۳۱وقتی که ربود خواب و از دل تابم
  4. شمارهٔ ۳۲جائی که فرو رفت به گل پای دلم
  5. شمارهٔ ۳۳این خاک مدینه است یا ماه معین؟
  6. شمارهٔ ۳۴چون گشت به پا قصر شهنشاه زمین
  7. شمارهٔ ۳۵دلاک به شغل سر تراشی بر من
  8. شمارهٔ ۳۶ز آن یار جفا جو که وفا دیده که من؟
همه‌ی رباعیات ←

سحاب اصفهانی درباره‌ی سحاب اصفهانی

میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از مداحان اوست. سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. کالبد او را به امر فتحعلى‌ شاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.