پرش به محتوای اصلی
سحاب اصفهانی سحاب اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

وقتی که ربود خواب و از دل تابم

شد کلبه منور از رخ احبابم

این هم اثر بخت بد من که زخواب

بیدار گهی شود که من در خوابم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳این خاک مدینه است یا ماه معین؟
  2. شمارهٔ ۳۴چون گشت به پا قصر شهنشاه زمین
  3. شمارهٔ ۳۵دلاک به شغل سر تراشی بر من
  4. شمارهٔ ۳۶ز آن یار جفا جو که وفا دیده که من؟
  5. شمارهٔ ۳۷ماندم زجفای غیر مهجور از تو
  6. شمارهٔ ۳۸ای شمع رخ ترا دلم پروانه
  7. شمارهٔ ۳۹شادی و غمم به قدر هم بایستی
  8. شمارهٔ ۴۰تعظیم مرا گرنه به مجلس کردی
همه‌ی رباعیات ←

سحاب اصفهانی درباره‌ی سحاب اصفهانی

میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از مداحان اوست. سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. کالبد او را به امر فتحعلى‌ شاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.