پرش به محتوای اصلی

صغیر اصفهانی

رباعیات

۱۲۲ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۲ ای لطف تو بگشوده بمن باب عطا
  2. شمارهٔ ۷ با شانه شبی بگفتم ای عقده گشا
  3. شمارهٔ ۱ شد دور چو از نظر غبار من و ما
  4. شمارهٔ ۳ یا شاه نجف ببین من حیران را
  5. شمارهٔ ۴ ای مظهر کل هویت یزدان را
  6. شمارهٔ ۹ گر وعده بهشت یا جحیم است تو را
  7. شمارهٔ ۱۰ ای آنکه به هر نفس هوایی‌ست تو را
  8. شمارهٔ ۸ ای دوست بجان مایلم اکرام تو را
  9. شمارهٔ ۶ ای مهر تو کیش و عشق تو مذهب ما
  10. شمارهٔ ۱۱ ای نفْس من ای همیشه مایل به ذنوب
  11. شمارهٔ ۱۲ بیماری خود دوش نمودم به طبیب
  12. شمارهٔ ۲۴ دانی چه بود حاصل اخبار روات
  13. شمارهٔ ۱۸ از مطلع هستی و ظهور ذرات
  14. شمارهٔ ۱۹ حقا که علی بحق بود مظهر ذات
  15. شمارهٔ ۱۶ ای نام تو جان بخش‌تر از آب حیات
  16. شمارهٔ ۳۶ میآمد و شهد از لب خندان میریخت
  17. شمارهٔ ۳۷ از شمع بشب آتش سوزان میریخت
  18. شمارهٔ ۲۵ نه چرخ که بر فراز هم نه طبق است
  19. شمارهٔ ۳۴ ای مرده دلان مردهٔ مرده‌پرست
  20. شمارهٔ ۳۱ گفتم به خرد کی به همه بالا دست
  21. شمارهٔ ۵ گفتم بخرد کی بهمه بالا دست
  22. شمارهٔ ۱۵ روزی به وطن‌پرست دل داده ز دست
  23. شمارهٔ ۳۲ هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست
  24. شمارهٔ ۱۰۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد پرسید کسی ز من بگو عرش کجاست
  25. شمارهٔ ۲۹ زین نور ولایت که بقم جلوه نماست
  26. شمارهٔ ۲۸ میلاد سعید مهدی موعود است
  27. شمارهٔ ۳۳ مغرور مباش نکته دانی این است
  28. شمارهٔ ۱۳ خرم دل آنکس که ز خود آگاه است
  29. شمارهٔ ۲۰ از خلقت ما خلق که‌ امر ازلی است
  30. شمارهٔ ۱۷ در خوش چو بر مغز رسیدم از پوست
  31. شمارهٔ ۱۴ افلاک نه مست ماست مست دگری است
  32. شمارهٔ ۲۱ هرکس ز محبان شهنشاه ولی است
  33. شمارهٔ ۲۳ در کعبه و در کنشت موجود علی است
  34. شمارهٔ ۲۲ در مخزن لایموت دردانه علیست
  35. شمارهٔ ۳۵ بی اهل دلی مرا سر بستان نیست
  36. شمارهٔ ۲۷ از ذات خداوند کسی آگه نیست
  37. شمارهٔ ۲۶ ای آنکه ز علم تو برون هستی نیست
  38. شمارهٔ ۳۰ ای سجده‌گه اهل وفا ابرویت
  39. شمارهٔ ۳۸ چندت بطریق ناصوابست بسیچ
  40. شمارهٔ ۳۹ عشق من دلسوخته و حسن تو شوخ
  41. شمارهٔ ۴۲ هر قدر برای تو میسر گردد
  42. شمارهٔ ۴۱ هر دل که اسیر عشق دلبر گردد
  43. شمارهٔ ۴ دانی ز چه عید باستان می‌خندد
  44. شمارهٔ ۲ آن استر بارکش که خود باری برد
  45. شمارهٔ ۶ خود بد بود آنکس که بدم نام برد
  46. شمارهٔ ۵۰ خورشید که عالمی مزین دارد
  47. شمارهٔ ۵ امروز که هرکه حال زاری دارد
  48. شمارهٔ ۴۳ بالای تو هرگه که ز جا برخیزد
  49. شمارهٔ ۵۱ سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسد
  50. شمارهٔ ۴۴ چون بهر وجود موج زن ز اسما شد
  51. شمارهٔ ۴۷ اسلام چو از نصب علی کامل شد
  52. شمارهٔ ۱ خفت به کسان مده کسان محترمند
  53. شمارهٔ ۴۸ شاهی که به اسرار جهان دانا بود
  54. شمارهٔ ۴۶ ای داده مرا بقدرت خویش وجود
  55. شمارهٔ ۴۰ ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود
  56. شمارهٔ ۴۵ گوئی که چسان جهان نوردیده شود
  57. شمارهٔ ۴۹ حرفی که نه چون مویز هوش افزاید
  58. شمارهٔ ۳ صد شکر که از لطف خداوند مجید
  59. شمارهٔ ۱۰ زان داده دو شانه‌ات خدای اکبر
  60. شمارهٔ ۸ یارب به رسالت رسولان کبار

متن اشعار به نقل از گنجور.